" Wa, waktu Abah geus rék nepi. Mun engké nyanéh ngumbara. Téangan anak
Abah. Lanceuk nyanéh. Ngaranna Suta Wijaya. Aya karang badag dina bitis
kénca. Na tonggong. Gurat ngajembat. Urut bedog. Wayahna bawa balik
deui." Wasiat pamungkas nu nongtoréng nepi ka ayeuna. Iwa. Pahatu lalis
ti rumaja. Ka Panggih nyumput di leuweung. Diurus ku Ki Dama. Jawara kahot.
"Na.. Ari sia téh rék ngajago?" Darman muncereng. Peureup buled. Jelebét..! Nenggel. Iwa ngadayagdag.
"Sakedap, Kang... Aya naon ieu téh?" Iwa reuwas. Mundur. Sayaga.
"Alah... Montong loba cacapék!" Darman nyentak.
Bedog mapag tarang. Iwa. Ngagiwar. Lep. Plos. Nyamos. Sakiceup. Ngarampid pigeulangan. Beletrok! Tulang potong. Darman ngocéak. Leungeun ngamplék. Reuwas. Mundur. Naon nu dipikaseun ayeuna datang. Kagok. Sakolépat. Kampak ninggas beuheung. Iwa luncat. Peureup mapag embun-embunan. Jdak. Krak. Bencar. Darman ngababatang. Warga nu nempo surak. Bungah. Ki Suganda. Nu dipikolot. Nyampeurkeun. Neuteup. Tilik. Nempo ceuli Iwa. Rawing. Ngagabrug
"Ieu téh Iwa? Anak Lurah Ata?" Ki Suganda nanya bari nyusut cimata.Nu nyaho olohok. Teu percaya.
" Wa, waktu Abah geus rék nepi. Mun engké nyanéh ngumbara. Téangan anak
Abah. Lanceuk nyanéh. Ngaranna Suta Wijaya. Aya karang badag dina bitis
kénca. Na tonggong. Gurat ngajembat. Urut bedog. Wayahna bawa balik
deui." Wasiat pamungkas nu nongtoréng nepi ka ayeuna. Iwa. Pahatu lalis
ti rumaja. Ka Panggih nyumput di leuweung. Diurus ku Ki Dama. Jawara kahot.
"Wa, ieu salah sahiji bégal nu ngarogahala kulawarga Iwa" Ki Suganda nunjuk ka layon Darman. Nu bitis kéncana teu katutup. Baju lebah tonggong. Nyingkab. Gebeg!. Iwa. Ngajenghok. Cimata teu karasa ngenclak. Marengan guligahna haté.
Nu Midangkeun
Unknown
Comment (0)
Senin, 26 Agustus 2013
SUTA WIJAYA
" Wa, waktu Abah geus rék nepi. Mun engké nyanéh ngumbara. Téangan anak
Abah. Lanceuk nyanéh. Ngaranna Suta Wijaya. Aya karang badag dina bitis
kénca. Na tonggong. Gurat ngajembat. Urut bedog. Wayahna bawa balik
deui." Wasiat pamungkas nu nongtoréng nepi ka ayeuna. Iwa. Pahatu lalis
ti rumaja. Ka Panggih nyumput di leuweung. Diurus ku Ki Dama. Jawara kahot.
"Na.. Ari sia téh rék ngajago?" Darman muncereng. Peureup buled. Jelebét..! Nenggel. Iwa ngadayagdag.
"Sakedap, Kang... Aya naon ieu téh?" Iwa reuwas. Mundur. Sayaga.
"Alah... Montong loba cacapék!" Darman nyentak.
Bedog mapag tarang. Iwa. Ngagiwar. Lep. Plos. Nyamos. Sakiceup. Ngarampid pigeulangan. Beletrok! Tulang potong. Darman ngocéak. Leungeun ngamplék. Reuwas. Mundur. Naon nu dipikaseun ayeuna datang. Kagok. Sakolépat. Kampak ninggas beuheung. Iwa luncat. Peureup mapag embun-embunan. Jdak. Krak. Bencar. Darman ngababatang. Warga nu nempo surak. Bungah. Ki Suganda. Nu dipikolot. Nyampeurkeun. Neuteup. Tilik. Nempo ceuli Iwa. Rawing. Ngagabrug
"Ieu téh Iwa? Anak Lurah Ata?" Ki Suganda nanya bari nyusut cimata.Nu nyaho olohok. Teu percaya.
" Wa, waktu Abah geus rék nepi. Mun engké nyanéh ngumbara. Téangan anak Abah. Lanceuk nyanéh. Ngaranna Suta Wijaya. Aya karang badag dina bitis kénca. Na tonggong. Gurat ngajembat. Urut bedog. Wayahna bawa balik deui." Wasiat pamungkas nu nongtoréng nepi ka ayeuna. Iwa. Pahatu lalis ti rumaja. Ka Panggih nyumput di leuweung. Diurus ku Ki Dama. Jawara kahot.
"Wa, ieu salah sahiji bégal nu ngarogahala kulawarga Iwa" Ki Suganda nunjuk ka layon Darman. Nu bitis kéncana teu katutup. Baju lebah tonggong. Nyingkab. Gebeg!. Iwa. Ngajenghok. Cimata teu karasa ngenclak. Marengan guligahna haté.
"Na.. Ari sia téh rék ngajago?" Darman muncereng. Peureup buled. Jelebét..! Nenggel. Iwa ngadayagdag.
"Sakedap, Kang... Aya naon ieu téh?" Iwa reuwas. Mundur. Sayaga.
"Alah... Montong loba cacapék!" Darman nyentak.
Bedog mapag tarang. Iwa. Ngagiwar. Lep. Plos. Nyamos. Sakiceup. Ngarampid pigeulangan. Beletrok! Tulang potong. Darman ngocéak. Leungeun ngamplék. Reuwas. Mundur. Naon nu dipikaseun ayeuna datang. Kagok. Sakolépat. Kampak ninggas beuheung. Iwa luncat. Peureup mapag embun-embunan. Jdak. Krak. Bencar. Darman ngababatang. Warga nu nempo surak. Bungah. Ki Suganda. Nu dipikolot. Nyampeurkeun. Neuteup. Tilik. Nempo ceuli Iwa. Rawing. Ngagabrug
"Ieu téh Iwa? Anak Lurah Ata?" Ki Suganda nanya bari nyusut cimata.Nu nyaho olohok. Teu percaya.
" Wa, waktu Abah geus rék nepi. Mun engké nyanéh ngumbara. Téangan anak Abah. Lanceuk nyanéh. Ngaranna Suta Wijaya. Aya karang badag dina bitis kénca. Na tonggong. Gurat ngajembat. Urut bedog. Wayahna bawa balik deui." Wasiat pamungkas nu nongtoréng nepi ka ayeuna. Iwa. Pahatu lalis ti rumaja. Ka Panggih nyumput di leuweung. Diurus ku Ki Dama. Jawara kahot.
"Wa, ieu salah sahiji bégal nu ngarogahala kulawarga Iwa" Ki Suganda nunjuk ka layon Darman. Nu bitis kéncana teu katutup. Baju lebah tonggong. Nyingkab. Gebeg!. Iwa. Ngajenghok. Cimata teu karasa ngenclak. Marengan guligahna haté.
Langganan:
Komentar (Atom)